W szklanym dzbanku na powierzchni pływają plasterki cytryny.Naczynie jest wysokie i wąskie. Na dnie, pośród mętnej substancji, leżą sobietrzy pestki. Nie będę się dzisiaj zastanawiał, jaka jest zależność międzyilością plasterków cytryny a ilością pestek, ciekawi mnie jednak potencjał tegozjawiska. Pozornie może się komuś wydawać, że kawałki soczystej cytryny są wtej mieszance najlepsze – mają swoją określoną tożsamość, są kwaśne, żółte, da sięje skonsumować… Ja bym się przyczepił pestek – w końcu z tego może być nowecytrynowe drzewko. Z tym, że one leżą sobie na dnie. Nie zmieszczę ręki wwąskim tunelu ze szkła. Łyżka również obwieszcza, że nieco zbyt krótka.
Najpierw, po co ja w ogóle chcę te pestki? Bo widziałem jakz jednej niepozornej pestki wyrasta piękna roślina. Pozostaje dylemat, cóżuczynić…
Wyobraźmy sobie nasze życie. Jest jak naczynie. Składa się znaszych cech, naszych pasji, celów, inspiracji, dosłownie ze wszystkiego, cojest jakąś częścią nas. Wyobraźmy sobie niezdobyte cele, niezbadane umiejętności.Czasami myślę, że one są jak te nieszczęsne pestki, których się dzisiaj takczepiam. Co ja bym zrobił, aby przybliżyć się do nich? Wziął bym zbyt krótką łyżkęi zaczął jak szalony mieszać. Wypływa na górę…
W cokolwiek kto wierzy, niech się nie dziwi, że czasami sięwszystko miesza, wychodzi nie to co potrzeba, a może i nic w życiu niewychodzi. Czasami warto poczekać… Czasami warto poczekać na choćby jednąpestkę, na ten kolejny element budujący nas – ludzi.
Pestek , jak na złość dwie sztuki, coś mi się załamało nakrawędzi. Może i lepiej. Pokora zawsze się przyda, bo gdy czekamy wieluniespodzianek, może jedną dostać dostaniemy. Kto to wie…
Nawet nie wiesz, jak trafiłeś z tym wpisem. Akurat dzisiaj tak się wszystko u mnie pomieszało, że zaliczenie studiów okazało się być dużo dalej niż się myślało, więc na relolekcje do Gdyni się chyba jednak nie pojedzie, mimo kupionych już biletów, aby najbliższe dni (a nawet miesiące) poświęcić na gorączkowe machanie niczym innym jak właśnię tą nieszczęsną, przykrótką łyżką akademickich umiejętności ...
OdpowiedzUsuńCiekawe spojrzenie na cytryne. Teraz za kazdym razem, gdy będę robiła sobie herbatę z cytryną, specjalnie wpuszcze kilka pestek do środka i zobacze, może mnie oświeci ;)
OdpowiedzUsuńPesteczka,żadna pesteczka nie jest gwarancją dorodnej rośliny. Czekanie? Tak, jako dobra wymówka. Jako człowiek od dawna masz wszystko ( elementy budujące) na swoim miejscu, wszyscy mamy. Brakuje nam tylko...świadomości.
OdpowiedzUsuńWszystkie pestki nowego życia nie dadzą, z tym się zgodzę, jednak zakładanie z góry, że żadna nie obrodzi jest obarczone takim samym błędem. Czekanie? My, ludzie lubimy wszystko mieć od razu. Cierpliwości albo nauczymy się sami, albo... Oczywiście wszystko zależy również od tego, jak owo "czekanie" rozumiemy. Siedzieć z założonymi rękoma? Czy biegać i szukać? Dziwi mnie też termin "świadomość". Nie ma na świecie, tego jestem pewien, człowieka który byłby wiedział wszystko. My, jesteśmy świadomi, ale nie w pełni, co jest istotną różnicą...
OdpowiedzUsuńJeśli warto czekać...to będę czekać dalej...
OdpowiedzUsuńPodoba mi się to porównanie z pestkami! Szkoda tylko, że w praktyce tak często brakuje cierpliwości, albo wiary, że te pestki wypłyną... Pora wziąć się w garść...:)
OdpowiedzUsuń